Категорије
СНП

Saopštenje za javnost OO SNP Pljevlja

NASLUŠALI SU SE I MLADI I STARI PLJEVALJACI PRIČA O ULAGANJU U MLADOST I BUDUĆNOST PLJEVALJA

Prije dva dana bili smo u prilici da pročitamo saopštenje izvjesnog Marka Tošića, odbornika Demokratske partije socijalista u SO Pljevlja. Saopštenje kojim se želi naglasiti da će se kroz budžet Opštine Pljevlja izdvojiti 30.000 eura za stipendiranje pljevaljskih studenata. Svaka čast! Međutim, ne može a da se ne primjeti kako je saopštenje o izdvajanju novca svih građana Pljevalja poslužilo u svrhu političkog marketinga lokalnog DPS-a. Citiranje Abrahama Linkolna, političko-demagoške floskule o potrebi da se ulaže u mladost i budućnost, izvještaj o načinu na koji će se studenti pomoći iz budžeta Opštine (prosto da se čitalac zapita da li je mladi odbornik student – kako on sebe predstavlja ili je već zadužio mjesto u lokalnoj samoupravi – sektor finansije), „obećanja“ dotičnog da je tu za svakog mladog Pljevljaka/Pljevljanku i njihove konstruktivne predloge (koji se ne kose sa politikom lokalnog DPS-a, zaboravljeno naglasiti)!U istom saopštenju odbornik DPS-a ukazuje na razlike u iznosu finansiranja studenata u opštinama na sjeveru (opština Mojkovac u svrhu stipendiranja studenata na godišnjem nivou izdvaja oko 20.000 eura, opština Rožaje oko 24.000 eura, opštine Plav i Žabljak oko 11.000 eura dok se u Kolašinu u svrhu stipendiranja na godišnjem nivou izdvaja manje od 10.000 eura). Pritom se zanemaruju činjenice o broju stanovnika navedenih opština pa samim tim i o broju studenata, a posebno se zanemaruje podatak da je budžet opštine Pljevlja skoro pa jednak zbirnom budžetu ovih opština (primjera radi budžet Opštine Pljevlja u 2020. iznosio je 20.000.586 eura, Opštine Rožaje 8.081.000, Opštine Mojkovac 4.105.000, Opštine Žabljak 4.235.000, dok je budžet Opštine Kolašin za 2020.godinu iznosio 4.583.500 eura). Dakle, kada uporedimo sredstva za stipendiranje studenata i budžete navedenih opština neće baš biti da je lokalna samouprava u Pljevljima najbrižnija i najizdašnija prema studentskoj populaciji.Elem, nagledali su se i naslušali i mladi i stari Pljevljaci priča o ulaganju u mladost i budućnost Pljevalja. Toliko, da mnogi danas sa prilične fizičke distance nabace kisjeli osmjeh kad pročitaju poruke mlađanog Tošića. Jeste da je statistika često kao bikini – pokazuje sve a ne kaže ništa, ali u slučaju Pljevalja ona iz godine u godinu i pokaže i kaže. A kazuje nam da mladost Pljevalja već odavno mnogo više radi na popravljanju tuđih lokalnih budžeta (ne ovoga iz kojeg će se stipendirati studenti), da smo po prosjeku godina najstarija Opština u Crnoj Gori, da nam je stopa nataliteta najniža u državi, i da nam je zaštitna maska, s obzirom na vazduh, permanentna potreba i kada korona ode. Valjalo bi, takođe, (dok se stipendisti ne vrate, u šta “niko ne sumnja”) razmisliti i o mladosti koja je, eto, ipak ostala u Pljevljima. Onoj mladosti koja taksira po 10 sati, koja radi u buticima, prodavnicama, kladionicama (koje su, uzgred, postale središte društvenog života mladih), kojoj se zakida osiguranje, mladosti koja je zbog partijsko-nepotističkog aparata svih ovih godina na marginama.Možda bi mlađani Tošić, prije nego dobije sledeću direktivu iz lokalne partijske centrale, mogao da radi na razvijanju osjećanja empatije prema toj pljevaljskoj mladosti i da prije sledećeg saopštenja pokuša razumjeti kako je njima kada, kroz prizmu pljevaljske magle i učmalosti, čitaju o budućnosti Pljevalja.

Подијели са пријатељима!

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена.

shares